Music was my first love…

Ik zet de radio aan en ik hoor die bekende tonen. Die slepende stem en die indringende gitaarsolo. Pff, daar ga ik weer. Recht de emotie in. Dit nummer weet de kortste weg naar mijn ziel en ik laat het maar even gebeuren. Wat een pracht en wat een pijn.

Hart en ziel

Hoe kan het nu dat muziek zo kan raken. Zijn het de woorden? Veel muziek is geschreven vanuit oprechte passie en sterke emoties. En die komen soms tot uiting in de tekst. Maar het gaat verder dan dat. Het gaat ook om de klank van de stem en de gebruikte instrumenten. Wat de zanger zingt, is soms helemaal niet zo relevant. Het is hoe hij het zingt wat binnenkomt. Luisteren doe je kennelijk niet alleen met je oren. Je hart en ziel doen ook mee.

Oertaal

Intrigerend om in het boek van Marius Engelbrecht (Oerzang, de kracht van stemexpressie) te lezen dat onze taal relatief gezien nog maar kort bestaat. De mensheid bestaat veel langer dan dat er taal was. Het uitstoten van klanken was de manier om met elkaar te communiceren, zo wordt aangenomen, voordat de homo sapiens spraak ontwikkelde. En deze oerklankentaal moet geklonken hebben in klanken die het midden hielden tussen apengeluiden en zingen. Zingen! Als in muziek dus! De oermensen zongen. Dat impliceert dat het hersengebied waar muziek mee wordt verwerkt ouder is dan het talige gebied. Is het misschien daardoor dat muziek ons zo kan raken ook al kunnen we soms de woorden niet verstaan?

Volkslied

Kijk bijvoorbeeld eens naar het Italiaanse voetbalelftal dat hun volkslied zingt. De emotie spat er vanaf soms tot tranen aan toe. De klanken van het lied voeden het gevoel van saamhorigheid en sterken de Italianen in hun strijd. Nou, we hebben gezien waar dat toe geleid heeft ?.

De kortste weg

Muziek maakt vrolijk, helpt, motiveert, stimuleert en verbindt. Maar muziek geeft ook troost, sterkt je en geeft moed. In woelige tijden biedt muziek hoop op betere tijden en wijst je feilloos de weg naar je emotie en je gevoel. Door te luisteren naar muziek en jezelf bij tijd en wijle de emotie te gunnen van bijvoorbeeld je verlies, maak je ruimte in jezelf. Gestold verdriet mag weer de ruimte krijgen en de mensen die je mist hun plek krijgen in jou.

Voor mij?

Muziek was inderdaad mijn eerste grote liefde (and it will be my last) en is altijd gebleven in mijn leven. Zowel het luisteren ernaar als het maken ervan. Door te luisteren naar muziek kan ik bij mijn weemoed en verdriet maar kan ik ook ultieme vrolijkheid of geluk voelen. Om niets eigenlijk, gewoon omdat ik er ben. Even tegen de pijn aanleunen, dat soort bitterzoete gevoel eventjes waarnemen en misschien wel ineens een mooie herinnering hebben. Dat is wat muziek kan doen. Ik ervaar het vaak als een cadeautje en om maar eens een gouwe ouwe er in te gooien: dat zouden meer mensen moeten doen!

Muziek-helend